Öğretmenimi, patronumu, abimi, babamı kaybettim

1978 yıllarında İstanbul Fatih Erkek Lisesinde tanıdım.Genç ince bıyıklı nur yüzlü biyoloji dersi öğretmenimizdi. Dersi haftada 2 gündü biz o günün gelmesini iple çekerdik. Sınıf başkanıydım sınıfın mevcutunu verip deftere imzasını aldıktan sonra derse başlardık. Ders 40 dakikaydı 20 dakikası biyoloji dersi 20 dakikası dini ilmi sohbetti. Onun sohbetine doyamazdık. Okulda 6-Fen-A sınıfımız en gürültülü patırtılı bir sınıftı. Fakat Enver Hocanın dersinde çıt çıkmazdı. Sohbet başladığı zaman mest olurduk.

O zamanlar çocuktuk bize hep cennetten bahsederdi. Biz de hocam orda güzel arabalar olacak mı. Gemiler, yatlar olacak mı diye sorardık. O da bize orda neyi hayal ediyorsanız en güzeli olacak derdi. Ben okulun fotoğraflarını çekerdim biraz da merakım vardı, okul yıllığının hazırlanmasına da yardım ederdim. Enver Hocam bir gün gazete çıkardığını ve yaz tatilinde yanında çalışmamı istedi. İşte o gün benim hayatımın dönüm noktası oldu. Babam memur olduğu için ona da destek olmak, okul harçlığımı çıkarmak için hocamın teklifini kabul ettim. Allah ondan razı olsun, düşünün lise talebesisiniz ve 4 aylık yaz tatilinde sizi sigorta yapıyorlar şimdi nerde böyle patronlar. İlk sigortamı Türkiye Gazetesi’nde oldum ve 30 yıldır hala muhabir olarak çalışıyorum. Zaten bize ölmek var derdi. Biz de karşılık olarak dönmek yok derdik.

Allah nur içinde yatırsın iki gündür kendime gelemedim sanki kanadım kolum kırıldı.

Cüneyt Bitikcioğlu

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s